«Ақзере құшті. Ғұә» ©СаянҮш

Қадыр О’Делл жаңа қызметкеріне разы. Енді ше: әуелде заңгер қызметіне алғанымен, кейін басқа да таланттарына тәнті қылуда. Тәнті қылған үстіне тәнті қылуда.

Былайынша ауылдық жаттығу залдарының күнделікті күйбеңін орысша бір шығармамда бұрын мына жерде көрсеткен едім.
Соңғы күндері аптасына тым болмаса екі рет баруды өзіме міндеттегем. Сол-ақ екен, жаттығу залындағы әрбір күн қызыққа тола бастады.

Қаланың жаттығу залдарына барсаң рахат. Тып-тыныш. Әркім зал ережелерінен хабардар сияқты. Білмесе қысылмай келіп сұрайды. Сен де білгеніңнен бір-екі аузы айтасың, егер сұрағы көбейсе, инструкторға сілтеп жібересің. Жүйелі түрде қатысып жүргендердің көбі орекеңдер.

Страховка жасап жіберші! -десең жүгіріп кеп жөнімен сақтандырып, жаттығудың соңғы мәртелерінде штанганың астында езіліп қалмауға көмектесіп жібереді. Бұл зал этикетінде.

Енді осы өз ауылымнан сонау жарты сағат машинамен баратын жерде біздің жалғыз да жайсаң жаттығу залымыз бар. Оған да шүкір.

Сонымен мен кезекті жаттығуыма бармақ болдым.

***
Бастыққа болашақ сайттың концептін айттым. Қолдарымды ербеңдету арқылы болашақ баннерлердің кейпін бейнелегендей болдым. Ұзақ айтқаным соншалық: аздан соң сайт өзіме ұнай бастады.

***
Өте-мөте қымбат көліктерді жөндеумен нәпақа табатын жігіт, диагностикалық аппаратурадағы «00200010: Short circuit» деген хабарламаның «не қыхуйня» екенін білуге компьютерге отырайық деді. «Кароткий замыкание ғо» дедім. «Аха, вапще то дұрыс э! Вот сукі парктроник...» деп, машинаны зорлауын әрі қарай жалғастырды. Ішке барғасын «аудармама» сенімсіз болып, компьютерден бәрібір қарадым (ұялған күлегеш).

***
«Бүйтетін, сүйтетін программа істеу мүмкін бе?» деп сұрады басшылық. Екі аптада жасауға болад дедім. Негізі бір апта да жарайд, бірақ білем мен бұларды, артық айтып қоймасаң болмайды.

***
Экзотикалық ақауды көріп, таң қалдым. Очм былай: жөнделген комп, бірақ алып кетсе — "қосылмайд!" деп жылап, қайта әкеліп тастайд. Ішке әкелсе — істеп кетед. Ақыры өзім барып, розеткаға тестерді тығып, шошыдым: 290 V. UPS арқылы қосып кетіп құтылдым. Электрикке «рекомендеймін» рухындағы хат жазып қалдырдым.

***
Лифтідегі екі қыз тап мен кіргенде мырс етіп күліп жіберді. Шыққасын он бес минут бойы айнадан: арқамда, шалбарымның ауында жыртық жоқ па екенін қарап-қарап, көңілім орнына түсті.

***
Үстелден менен бұрынғы үш қызметкердің жазып қойып, басшылыққа апаруға бата алмай қалған арызын тауып алдым. Біреуі «диспенсер и чайные принадлежности» сұрапТ. Екіншісі «жұмыстан үйге апарып тастау мүмкіндігін қарастыруды» өтініпТ. Үшіншісі «не мои обязанности» сарынындағы «мақала» жазыпТ. Бастық рас айтқан екен: элементар сөздерді қате жазад деп, кейіп отыр еді.

***
Gastarbaiter -дің осы қауымдастығын көріп қалып, өзінің жазбасын оқып, күпәйкемен елестетіп ыржалаңдадым.

***
Mail.Ru-дың… гендік деңгейде сіңіп кеткен пошта екенін түсіндім!
Өте-мөте қауіпті қаржылық құжаттармен жұмыс істейтін жігіттің поштасын біреулер тағы «айдап» әкетіпті. Өзі соншама маңызды адам құсап, «сол, мен әлдекімдерге маза бермей жүрмін» деп қояд құпияланып. Аздаған тергеу нәтижесінде, өткен аптада демалыс күні поштасына компьютер салонынан кіргені анық болды. GMAIL-ді мақтап-мақтап, "әсіресе Сіздікіндей қауіпті жұмыстарға керемет шифрлеу жүзеге асырылған құтты сервис бұл!" деп, көпшікті қойып-қойып, пошта ашып бердім. Біраздан соң, таныс «фішт!» деген дыбыс шықты. Шыдамай қайтадан Майл.Рудан пошта ашып, Агент қосып алыпты. Бұрынғы қимастарымен қайтадан достасу үстінде екен. Айтатын ештеңе жоқ, тек эмоциялар келді.

***
Үйге қайттым. Ертең демалыс деген ойдан, үсті-басымның қутың-қутың етіп қуанып отырғанын байқадым. Адам тән деңгейінде де қуанады екен-ау деп, таң қалдым. Осы автобустың кондукторы сұлу-ау айтпақшы, сөз жоқ, тіфә-тіфә…

Қайтеміз Сен екеуміз кінәласып
Біздей боп талай жандар жүр адасып
Білетіндер ол жайлы «жақсы» дейді
Дәл мендей емес шығар сірә ғашық?!

Бүгін редакциямыздың почтасына хат келді. Мәтіні төмендегідей. Әрине ҚазАқпаратқа жариялай алмадық. Форматы келмейді. Сосын баланың беті қайтпасын деп блогыма салдым. Министрлікке талпынып жүрген жігіт-ау дедім.Бетінен қайтармаса кожанный сөмке ұстап қалар.
Доброго времени суток,  уважаемые сотрудники  Национального информационного агентства “ КазИнформ”!!! Я – свободолюбивый казахстанец, желающий выразить свою  открытую гражданскую позицию по поводу досрочных президентских выборов в стране. Я  знаю, что Н.А.Назарбаев победит, потому что он – великая личность, уважаемая всем Миром! Он – мой кумир, он гений, каких не будет больше никогда. В Казахстане за него – абсолютное большинство населения. В его поддержку я написал стихотворение, которое прошу вас опубликовать во всех  СМИ под моим именем  и фамилией, с которыми Вы сотрудничаете… Также будьте любезны оповестить меня посредством сообщения на электронную почту о названиях газет и дате публикации. Я надеюсь, моё сообщение без внимания не останется. Благодарю заранее за оперативный ответ и проявленное внимание.

С уважением, Есимсеитов Марат.

Я испытала совершенство. Я постигла его.
Нина Сэйерс (Натали Портманның кейіпкері)
В каждом из нас живет маленький черный лебедь
Мила Кунис (Лилидің рөлін ойнаған актрисаның сұхбатынан)

Люк Бессонның “ Леоны” есіңізде ме? Есіңізде болса, фильмде бас кейіпкердің бірін – он екі жастағы қыздың рөлін ойнап шыққан, өзі сол кезде он үште болған Натали Портманды ұмытпаған боларсыз… Кейіпкерінің есімі – Матильда еді ғой. Жан Реноның тасасында қалып қалмай, елдің көзіне сол кезде-ақ түскен актриса болған-ды.

«Сәлем, мерекеңмен. Мен саған келе жатырмын.»

Ақтөбедегі кластасс баладан келіп түскен смс мазмұны осындай…
-Қашан???
-Құдай қаласа, 2 сағаттан кейін пойыздан түсем.

Ааа??? (Бұл енді ішімнен айтылды). Не деген нервіні қытықтауды жақсы көретін адамдар((( Өзінің басқадай шаруаларымен келе жатыр деп үміттенем ше…
Әйтпесе, онсыз да шаршап жүргенде, романтикалық еске алулар мен өткенді қайтару туралы әңгімелерге жүйкем шыдамайтын сияқты)))
… Ол көктем оралмайды...

Жазылатын мақала да өте маңызды. Негізі ДабайКЗ те izgilik.wordpress.com/ блогымдағы мақалалар автоматты түрде кросспостинг жүйесімен жарияланып тұрады деп айтылған соң тіркеліп едім. Көпке дейін тіркелмей, Фейзбук немесе Твиттер арқылы кіретін жағдай жасағанда пікір жазармын деп жүр едім. Әйтпесе екі үш жерден блог ашып бәріне жазып отыруға шама жоқ. Мысалы izgilik.wordpress.com/ блогымдағы мақалалар жарыққа шыққан соң автоматты түрде Фейзбукте, Твиттерде, Ювижнде жарияланады. Енді ДабайКЗ, Ойтөбе, МасаКЗ автоматты түрде шығып тұрса өте тамаша болар еді. Қазыр жергілікті желілердің дамыған, бір-бірімен араласатын заманы ғой. Әрбір блогтың немесе сайттың жеке қолданушылары болады және бірнеше блогты ашып алып, неше түрлі атпен жүретін уақыт болмайды. Қазір тұрақты танымал бір есіміңді қалыптастыру маңызды.
Кроспостинг істеп тұрғанын көрмедім. Мүмкін мен таба алмаған шығармын.
Осы алғашқы жарияланым туралы http://izgilik.wordpress.com/2011/02/11/жаз-дабай-пиши-давай/ жаздым.

Баптист шіркеуіндегі жексенбілік құдайға құлшылықты зәңгілердің қалай өткізетінін, көбіңіз кинодан көрген боларсыздар. Былайынша бір сарындылау әрі жалықтырарлық уағыздар – рэп, хип-хоп мақамымен айтылған кезде, қалайша жүзейіп шыға келеді! Егер мен Исаның үмметінен болсам, нан-інжіл шын сөзім: ақ адамның ішпыстырарлық уағызына енді қайтіп жоламай кетер едім.

Жымиясың сен неге?

Жолымыз болып оқуға түстік. Кеше мектеп партасында отырған біз бүгін университет студентіміз. Кеудені қуаныш кернейді. Алып ұшқан көңіл атқақтап уақыттың сыйына мәзбіз. Аудиторияға келген оқытушыларды мектептегі ұстаздарымызбен салыстырамыз. Ұқсастық көреміз. Деңгей алшақтығын аңдаймыз. Алғашқы күн болған соң бәрі дерлік танысу, ақыл-кеңес айтумен шектеліп жатыр. Бірін шығарып салып келесісін тағатсыздана күтеміз. Бірінен-бірі өтеді. Осалы жоқ сияқты. Кезекті сабаққа кіретін қоңырау соғылғанда аудиторияға оқытушының өзінен бұрын дақпырты жетті. «Өте жақсы ағай екен», «бұрын республикалық телевизияда, радиода жұмыс істепті». «Сатирик көрінеді». Құрбыларым бір-біріне ол кісі жайлы естіп білгендерін жарыса айтып жатыр. Сол сәтте жұрт мақтаған адамды тезірек көруге құмарттым. Көп кешікпей есік айқара ашылды да орта бойлыдан жоғары, жазық маңдай, қыр мұрын ақ-сары жігіт жымиып кіріп келе жатты. Орнымызда үдере тұрып ізет көрсеттік. Басын изеп отырыңдар дегенді қабағымен ұқтырды да сөйлей берді. Қоңыр даусы әуезді, құлаққа жағымды екен. «Қадамдарың құтты болсын! Әуелі жақсылап танысып алайық»,-деп әрқайсымызың ныспымызды сұрады. Ал өзін «Мартбек Тоқмырза деген болам. ҚазМУ-дің журналистика факультетін тәмамдағам, үйленгем, бір әйелім екі балам бар»,-деп қысқа ғана таныстырды. Сәлден кейін «қане, кімнің журналист болғысы келеді қолдарыңды көтеріңдер»,-деді. Жапатармағай жарыса қол көтеріп жатырмыз. Ағай жымиып қарап тұрды да: «Енді сендер журналист болғым келеді дегенді ұмытыңдар.