Осындай суреттерді бұрын журналдардан көріп жүретінмін. Бірақ, өзімді кімнің орнына қойып көру керектігін ойланбаппын. Сіз кімді таңдар едіңіз, егер суретші саламын десе?
Дереккөз мына жерде


Путин Наполеонға ұқсай ма?

Не үшін кіші әріппен жазылды екен?

Хан шатыр мен Ақ орданың арасындағы адам ағыны.

Бір күні Портландтық (АҚШ) жас фотосуретші Джимми Хики «ақша проблемасының көрінісі» болатын фотожоба жасауға бел буыпты. Осылайша, ол өзінің банктегі есепшотындағы жиналған барлық қорын 1 долларлық банкноттармен шешіп алып, одан «ақша костюмін» жасап шығарған. Нәтижесінде осы «Біз не істеп қойдық? (Что же мы сделали?)» деп аталатын жоба дүниеге келіпті.
Пы.сы. Меніңше, Джиммидің «ақша костюмі» Құралайдың олимпиада ойындарына дайындаған костюмдерінен әдемілеу шыққан секілді, патриоттықмесседждеріңдіссс…
Сонымен суреттер…

Уа аман-есенсіңдер ме әлде аршатсыңдар ма ғақлия мүккәмәл мүміндер!
Өткендегі айтқан СексАуылдың отаны, менің де Теріскей амигоның да тумаса да тұрған жері Созаққа барып қайттым. Таңғы алтыда Шымкентке түстік інім екеуміз пойыздан. Тұрмыз. Мазаламайық деп жора жолдастарға хабарласпағанбыз. Қайда барамыз… Не істейміз… Сонааадайда маңдайшасында «кафе» деген жазуы бар ғимарат тұр. Барсақ — ашық. Түнгі 12-де қуып шығатын Асцотононың кафелерін бір боқтап алдық… Екеуміз тойып тамақтанып алып бағасын сұрасаң мұндағы бір адамның тоймай тамақ ішетін тамағының бағасын сұрайд… Рәхәт.  Қаланы аралауға кірістік. Әжептәуір шырайланыпты. Тал астына кезекке тұратын Асцотодай емес жан-жақтың бәрі тал, көк шөп, көлеңке. Такси ұстайсың да қаланың арғы басындағы әдрісті айтасың. -Қанша? — Бес жүз. — Үш жүз. — Кеттік. Рәхәт!! Сол күні түске таман — Созаққа тарттық. Рахат қо шіркееееен ауыл деген, айран, сүт, талдың астында жатеееееп ұйықтайсың… Қуанышымыз ұзаққа созылмады. Келгенімізден кейін 4-күні ағам "қонақ — үш күн қонақ, онан соң… қонақ емес" деді да, қолымызға шалғы берді, -Шөп орыңдар бар… Кеттік сомен… шөп ору, жинау, кесек жинау… уопшым қалған 5-күніміз ақсаусақ болып қалған бізге әжептәуір қиындықпен өтті. Күндізі әрине. Кешке ауылдың аңқылдаған жігіттері келіп тұрад. — Кеттік. Қайда деп сұрамайсың. Онсыз да белгілі. Анооооо бас жақтағы Сәлимәнің кафесі. Шымкенттік пибің ағыл-тегіл… Рәхәт … Жағдайы жақсы ауылдың. Уран шығаратын зауыттары бар ғой. 91-жылғы брәтішкә 60 000 айлықты менсінбей отыр. 120-150 болса дид. Бір жолдас бала отпускнойына 850 000 алыпты. Айлығымен қосып миллион. Рәхәт . Созақтан ары Мойынқұм мен Бетпақтың қосылар тұсында, Шу өзенінің аяғы Тасты деген ауыл бар. Тамалар жері. Онда да болдық. Жолай соғылған ғимараттар, кафелер, мектеп, Мешіттерді, Кесенелерді көріп көңілің кәдімгідей көтеріледі… Бері келе жатып Шымкентте жаттық 1-күн. Ескі қала үстіндегі паркті қатырып салып қойыпты. Жынды енД. Мұнда да сол арзаншылық. Шашлығың 150, пибің де 150 теңге… Рәхәт … Қимай-қимай қоштастым Шымкентіммен. Бұйырса айналып қазығымызды табармыз…

Бұл саған гидрокостюм киіп алып, автоматтандырылған құрал-жабдықпен ешқандай айла-әрекетсіз оп-оңай ауланатын ойын-сауық түріндегі демалу емес, нақ. Және де судан шыққанда пеші бар машина, қайнап тұрған шайың жоқ. Бұл наху — сазанды түнде қазақша аулау.

Tibi Tibi Neuspiel атты суретші нан тілімдеріне тарихтағы танымал тұлғалардың портреттерін салған екен.

осылай, бүгін жұмыста соңғы күн отырмын, ертеңнен бастап декрет деген демалыста боламын… сонымен сендерді түрлі сериалдар туралы ақпараттардан алыстататыныма қуаныштымын))) өзіме де ұнамаушы еді

Есесіне әңгіме айта алмай қалар ма екем)))
Енді анда-санда кіріп тұрамын))) Админ мырза менің логинімді өзгертуге бола ма… көмектесші

Сәлем Керекшілер!
Осыдан үш ай бұрын сіздермен бір жоспарым туралы бөлісіп едім.

Кім-кімнің де өмірінде бүкіл шаблондары морт сынып, әлемге басқаша қарайтын кездері болады. Оған себеп те әртүрлі. Біреуге кітап, біреуге фильм. Біреуге түсіне аян келеді. Төмендегі жазбаны 2008-жылы жариялағанмын, қағаз баспаға да менің рұқсатыммен шыққан болатын.
Мынау редакциядан өтпеген нұсқасы, қатты әсердің үстінде жазғаным білінеді. Мүлде басқа стиль, мүлде басқа Гаста. Қазір олай жазбаймын, жаза да алмайтын сияқтымын. Өйткені, тап сондай әсер беретін, тап солай таң қалдыратын дәнеңе кешіп жатқаным жоқ.

***

Құдалыққа күйеу жолдас болатынымды білмеген едім. Аяқ астына жиналдық та, кеттік.
Басымда: *Ой бір қыдырыстың түбін түсіреміз -ау!*, *Қыз-жолдас сұлу ма екен е? Бүгін кімнің басын айналдырады екем! Тәәк, ертең жұмыс, бүгін көп қыдырмайық!* — деген сияқты бір-бірімен алысқан пенделік ойлар…

Мына постты жазғалы көп болыпты. Толықтырып жариялаймын деп жүргенде ұмытып кетіппін.