Кімдікі дұрыс?

Өзі бір-екі рет қана көрген қызды бір жігіт алып қашыпты. Жылап-сықтағанына қарамай, қыз жаққа да хабаршылар кетіпті. Жігіт қыздан 5 (норма ғой) жастай үлкен болса керек. Артынан қуғыншылар келген соң қалай екенін білмеймін қыз сол үйге қалуға көніпті. Сөйтіп "құда-құдағи" болып стақандар соғысыпты,қойдың басы мүжіліпті.Он күн дегендеме қыздың киім-кешегін әкеліп беріпті. 15 күн дегенде әлгі қыздың жігіті бар екен, сол келіпті де қызды (уже келіні бір үйдің) алып қашып кетіпті. Оны естіген қыз әкесі күйеу баласына «Екінші қызымды алсаң да ризамын,қызым қарабет қылып кетті» депті. Екінші қызы күйеу баласынан 10 жастай кіші екен. Күйеу баласы да мәрт екен" Жас қыздың өмірін қор қылмаймын" депті. Ал, осы оқиғаға не дейсіңдер?! Қыз әкесінікі дұрыс па,қыздікі ше, алып қашқан жігіттің әрекетіне не деуге болады?
Әрі қарай

Құдайдың үйінде төбелес шықты!

Вифлеемдегі (Иордан өзенінің батыс жағалауы) Исаның Туылуы базиликасында бүгін хай-вай шықты. Төбелесуші жақтар — осы храмды бірге ұстап отырған Грек Православ Шіркеуі мен Армян Апостолдық Шіркеуінің әулие әкейлері.
Әрі қарай

"Есірткіні өз арамызда емес, ниггерлерге сатайық, олар бәрібір хайуан емес пе..."

«Крестный отец» фильмінде итальяндықтардың осылай деген жерінде тітіркеніп қалып едім. «Болады ғой жамандары. Негрдің бәрі саған Уилл Смит пен Эдди Мерфи ме не?», — деген сонда інім.

Қара нәсілді адамдармен араласып көрмегеніммен, кино, телевидение, музыка әлемі менің тесік-тесік басыма олардың образын мейірбан, аңғал, еңбексүйгіш, бала мінезді етіп мықтап қондырып кеткен. Жалпы, байқауымша, Америка киноларында афроамерикандықтарды жағымсыз рөлде бейнелей бермейді. Оның себебі тарихта жатыр ғой, әрине.
Он тоғысыншы ғасырдағы Америкадағы негрлердің құқығын аяққа таптаған, заңдастырылған құлдық туралы қанша естіп жүрсем де, осы күнге дейін ол туралы бірде бір әдебиетті ақтарып көрмеппін. (Холокост, 731 отряд, Невада-Семей- Хиросима-Нагасаки деген сияқты жантүршігерлік масштабты оқиғалардың қасында Оңтүстік Америкадағы негрлер құқығы деген не?) Бүгін әйгілі «Том ағайдың лашығы» деген кітап кездейсоқ қолыма түсіп қалды. Негрлердің күнделікті көрген адам төзгісіз қиындықтары туралы емес, олардың жан азабы жайлы екен. Бірге қиналдым. Ыза болдым. Оқи-жаза білген, төрт-бес тілді жетік меңгерген, өздерін әлем мәдениетін алға бастаушымыз деп санаған сол уақыттағы ақ американдықтардың қатыгездігіне емес, рухани мәгүрттігіне. Олардың қылмыстары — қара жұмысқа құл салу емес екен, мыңдаған құл негрлерді итпен қуып, атып-соғып өлтіргендерінде де емес екен. Олардың ең үлкен қылмысы, ауыр күнәсі – ана мен баланың бір-біріне деген махаббатын жоққа шығаруында екен: «Отправлю мать куда-нибудь, тобы не мешала – ведь вы сами знаете: с глаз долой – из сердца вон, — а когда дело сделано и назад его не повернешь, она воле-неволей свыкается. Ведь это не белые, которые сызмальства знают, что жена должна жить при муже, а дети — при родителях», — дейді бірқұл сатушы. Немесе: «Ну что вы! Такие слова смешно слушать! Негры принадлежат к низшей расе! Няня не способна на глубокие чувства… Можно подумать, что няня любит своих замарашек не меньше, чем я люблю Еву!»- дейді біреуі үйіндегі күтуші негр әйел туралы. Негр сүйе білмейді, негр үшін отбасы деген түсінік жоқ, негрге баланың қажеті жоқ. деген пікір аксиомаға айналған. Мен үшін бұл нағыз сұмдық.

ЗЫ:
Кішкентай күнімде балалар емханасында жатқанда бір кәрі орыс медбикенің: «Эти казахи совсем не умеют кормить своих детей. Они кашу не едят, привыкли только к жирным лепешкам, это ужасно», — дегені есіме түсіп кетті. Олардың да істемегені жоқ қой.
Әрі қарай

"Алматыны алкогольдан құтқарайық" қайырымсыздық акциясы

Құрдастар мен жекжаттар, ертең жұманың кешінде, яғни қарашаның төртінде кезекті миссиямызға шығып, Алматыны алкогольдан құтқаруға қалай қарайсыңдар?

Еріктілер құрамына шектеу қойылмайды, қыздар ұлдар аралас болса анағұрлым көңілдірек болады. Кімде қандай ұсыныс бар? Уақыт пен орынды ұсына отырыңдар.

ПыСы: ұсынысты кеш айтасың деген соң, бір тәулік бұрын жазып жатырм, жүктібаймайдтар, осы тырысушылығымды да бағалай біліңдер :)
Әрі қарай

Кекіру мәдениетсіздікке жата ма?

Осы күні кекіріп қалсаң, жел ауыздан емес, арттан шыққандай бетіңе жаман көзбен аларып қарап жатады көпшілігі. "Кекіру - тойғанның белгісі" деп кекірген адамға "ас болсын" деп жатады ауылдық адамдар. Қалай ойлайсыңдар, кекіру мәдениетсіздікке жата ма? Әлде, кекіргенде тұрған ештеңе жоқ, оған аса мән беріп сөз етудің қажеті шамалы деп есептейсіңдер ме? Ойларымызды ортаға салайық.
Әрі қарай

Гастарбайтердің ең көп күткен айлығы

20-21 жаста едім.

Өзімді престижді универститеттің түлегі сезініп, кез-келген жұмыс менің келуіме қос аяғын көтере қуанатын шығар дегем. Басында сондай көрінді. Соған масаттанып, ананы таңдаймын, мынаны таңдаймын деп жүргенде, ақшам таусылып қалды.
Таныс емес камоктан қарызға 800 теңге ақша алдым (тамаққа, жолға). ЕРтең бір шабашка ұрып тастап қайтарып берем деп, залогқа диплом, удостоверение (лох-ай десейш), аттестат (оның не қатысы бар еді), РНН, СИК бәрі салынған папкіні тастап кеттім.
Әрі қарай

Біз қандаймыз? Еріккен ойлар

balzaminka-ның эстафетасын жалғастырайын.

Ұнайды: әйелім және ұлдарым, Керекинфо, футбол, афера және тонау туралы кинолар, логикалық ойындар, құмар ойындары, қызыл түс, ет және картоп қосылған тамақтар, палау, қара шәй, құйылмалы сыра, сауна, жігіттермен әңгіме соғу, анекдоттар, КВН, ақша, темекі, түн, жалғыздық, жаңбыр, рок музыка, Алматы.

Ұнамайды: телефонмен сөйлесу, орысша сөйлесу, біреудің ойымды, концентрациямды бұзып бірдеме сұрауы, топас адамдар, мәмбеттер, фантастика кинолар, бірдеме сұрай беретін адамдар, ақыңды уақытында төлемеу, күту, жылаған баланың даусы, топас анекдоттар.

Эстафета таяқшасын алыстағы қарындасымыз chimaq-қа беремін.

Түзету: chimaq жауап беріп болмағасын таяқшаны Tarazkyzy-на ұсынамын.
Әрі қарай

Эрмитаж

Көптен керекке ештене жазбадым, кол тимей. Кеше акылды адамга уксап Эрмитажды аралап шыктым… Букіл дуниені аралагандай болдым. Тунган тарих. Даже жылап та алдым десең я
Әрі қарай

Орталық, шығыс өңірлерге саяхат)))

Сонымен, сабақ басталмай жатып қыркүйектің 8-і күні алғашқы жолымыз Қарағандығы жүріп кеттік. Саяхатқа шыққандар: мен (Мәншүк), Әйгерім, Жаңылай, Назерке, Даяна, Арнат. Қарағандыға біз қыркүйектің 10-нда Қарқаралыда болатын Қасым Аманжоловтың 100 жылдық тойына бардық.
Әрі қарай