Шейх Абу-Али Ибн Молла өзіне күміс жалатылған Боинг -747 сатып алыпты.

А зато менікі 36 см… Ол тек жуандығы ғана.

Жалпы мақтану деген не? Және ол сүйкімсіз қасиет пе?

Мақтаншақтық түр-түс, тәрбиесіне қатысссыз барлық бүлдіршіндерге тән қасиет. Демек әр ересек адам уақыт өте оны жасырудың, сыпайылап жеткізудің амалын жүре келе үйренеді немесе ондай амалдарды қажетсінбей, турасынан мақтанады.

Армысыңдар, достар!

Осы аптаның тақырыбына сәйкес, «5-сыныптан кейін математиканы өмірде қолданасыз ба?» деген сауалға математикаға тікелей қатысы жоқ кәсіп иелерінен жауап алу қызық болды. Оған қоса, кейбірінің математикаға жақындығын кішігірім тест арқылы сынауға болады.
Сонымен, екі сұрақ, үш есептен тұратын 5-8 сынып бағдарламасынан алынған төмендегі шағын тест жасалды.

Түнек, бар болғаны, жарықтың жоқтығы. Суық жылу жоғалғанда ғана пайда болады. Жамандық жақсылық түгесілген жерде туады. Бір болмыс туу үшін екіншісі өлу керек. Ал өлім болса — өмірдің жалғасы. Рух жаратушының әмірімен жер бетіне түскен кездегі пәктігінен жұрдай болып, қайта көкке көтеріледі. Оның әлі тазарудан үміті бар. Ал күнә біткеннің бәріне куә болған ет пен сүйек Жер Анасының қойнына оралып, шіріп кетуі керек. Бірақ, әрдайым олай бола бермейді. Мәйітке де жаңа миссия жүктелетін кездер бар. Оны білуге дайын болсаңыз, кеттік.

2-курс окып журген кез. Группада Жази есiмдi кызбен жаксы достар болып кеткенбiз. Колымыз босаса ол маган — жатакханага, мен оган кыдырып барып турамыз. Ол жалгызбасты апкесiнiн уйiнде туратын. Апкесi катал болгандыктан, уйiне ол кici жок кезде шакыратын.
Жазидiн мiнезi кызык, конiлдi, ошм екеумiздiн басымыз бipiксе ооой куамыз гой(куганда сол, билеймiз, бакырып олен айтамыз, баттастырып боянып коремiз, агентте тролить етемiз т.сс). Бiз ушiн кызык едi сонын баарi.
Дал сондай кундердiн бipiнде Жазидiн уйiнде куыватканымызда есiк кагылды, келген Жазидiн агалары екен. Агалары сал отырды да кайтып кеттi. Ертесiне Жази маган бip агасы жайлы ангiмелер, керемет мактаулар айтыыып отырды да, сол агам сенi унатып калыпты деп ангiмесiн аяктады гой. -Кечiна )) деп назар аудармай коя салгам…
1аптадай уакыт откенде Жази- уйде ешкiм жок -, деп шакырып, алгi агасымен таныстырып, сойлестipiп койды. Екеумiзде уялшяаакпыз, отырдык сызылып =).
Жаксы араласып кеттiк, ол кинога апарды (сол уакытта Анджелина Джули ойнайтын Турист фильмiн корiп кайтканымыз алi есiмде ше). Кафелеттiк, кыдырдык, ол соз салды. Мен «ойлану устiнде» жургем. Жази звондады, апкем Астанага срочно ушып кеттi, уйде жалгыз коркам, келшi-, деп. Сагат 23, общежитья жабылган, охраникке тусiнiктеме жазып журiп шыктым, Жази класстас кызы екеуi таксимен келiп тур екен, мiндiк. Жази алдынгы жакка, Жадыра екеумiз артында отырдык, сал журе бергенде екi жiгiт такси токтатты(бауырым по пути ала кетсей деп). Оларды да мiнгiзiп алды. Такси iшiнде алгi екi жiгiт танысайыкта деп, бiз танысып, мазбiз )). Руларын не?- десе -кулшыгаш, кай жактансындар?-десе -Шардара !- деп коям (негiзi олай емес, Жазидiн адреciн айтып отырм озiмше). Бiр карасам каланын сыртында кетiп барамыз!!! Менiн байкаганымды коре сала анау екi жiгiт тырп еткiзбей устап отыргызып жатыр, сол кезде бip-ак бiлдiм гой Жази менi агасына алып кашып бара жатканын! Окipiп, бакырып, шынгырып, бар шамам жеткенше карсыласып отырмын, Ол жiгiттi жаксы корiп турсам да по любому жастык, кыздык (!) шагынды кимайсын гооой (((. 3 жарым сагаттык жол.
3жарым сагат бойы жылаган адамда ал калушы ма едi, алсipeп, кулауга шак калып турганымда басыма орамал жауып, шымылдыктын артына топ еткiздi! Жазиге урсып, капа болганымды айтып отырм, ол кешipшi, кешipшi -дей бередi. Айтеуip, такси iшiнде айтканымдай: кулшыгашпын, Шардараданмын болып шыга келдiм гой.

Кезекті керектің қаһарманын тауып көріңіз, бірден айтып қойсам, бұл Sashok емес
Данияр брат секілді шәйнәәәәп бергім келмейд, табуға тырысайық, табылмаса эстафетаның күні қараң болғаны да енД, шамалы пәдіскәзкі: бұл кісіміз көп сөйлемейд ken байқаған шығарсыз, жауаптары нақты әрі қысқа, ал сәттілік керекшілер !!!

Заманның түзу, Сатыбалдының көзі оң кезінде бірде маған жанашырлықпен, бәлкім астарында кемсітушілік жатты ма білмеймін, әйтеуір: "әже дініңе қайт" дегені бартұғын. Сол кезде ептеп ойланып қалған едім. Сөйтіп қайтпайтындығымды мәлім еткім келеді. Себебі, реті келгенде Муха (өзі кешірсін) пәтуасын шығарып қойған екен. Соған қарағанда ол кісіге де кезінде "әже дініңе қайт" дегендер болса керек. Зер салып, енді байқаған жайым бар.

23-тамыз. Астана қаласы. Керуен ОСО. Астаналық керекшілер.

Сонымен виделардан…

Грек-рим күресінен 84 кг-ға дейінгі салмақта отандасымыз Даниал Гаджиев олимпиаданың қола медалін тағынып, қоржынымыздағы алты алтынның қатары қола медальмен толықты. Еліміз өз алдына, Даниал үшін бір қуансам, Марат Тұрлыханов үшін тағы қуандым. Керемет ұнайды өзіме…

Алты алтынның алтауында да жар салып, сүйіншілеткен Керегім бүгін үнсіз, Асауға не тұсау болды екен деп отырмын күтіп… Сосын "Қой, бұл отырыс жарамас!",- деп, сүйіншіні өзім сұрамаққа бел будым. Алтынға дәнігіп алғанымыз соншалық, анау-мынауды місе тұтпайтын болғанбыз ба, қалай өзі?! Әрине, әзілім ғой…

Ал құтты болсын! Жеңіс жалғасын тапсын!

Нұрберген келем деген соң Абзал екеуміз кәдмігідей қобалжыдық. Себебі, бұндай "ғақлия амигоны" бұрын соңды күтіп алып көрмеген едік. Негізі, Қарағандының қара асфальтына тағы біраз астаналық жігіттердің табандары тиюі керек еді,өздеріне белгілі себептермен келе алмай қалды.
Сонымен, Нұрбергенді таксиден бес летір баклашкадан сыра ішіп түсер немесе қолында тұтанған темекі болар деп жобалап отырдым. Баклашка жөнінде шатасқаныммен темекіге келгенде шатаспаған екенмін. Абзал екеумізді бұрыннан танитын адамдай, анандайдан құшағын жайып қарсы жүрді.

Бірінші курста ағамның үйінде жатып оқыдым. Екінші курста «Әй дейтін әже, қой дейтін Қожа жоқ» еркін өмірге қызығып жатақханаға шықтым. Жатақханаға шығу үшін медициналық тексерістен өтеді екен. Салып ұрып емханаға келдім. Тіркеу бөлімі тексерістен өтетін кабинеттерді бір парақ қағазға жазып берді. Бір уақытта құрбым Қарақаттың бауырын көзім шалып қалды. Ол бірінші курсқа енді кеп жатқан. Не істеп жүрсің деймін үлкенсіп. Мен де жатақханаға орналасайын деп едім дейді бала. «Кәне көріп жіберейін, қағазыңды бер. Саған бір кабинетті жазуды ұмытып кетіпті. Менде төртеу. Сенде үшеу. Ештеңе етпейді, бірге өтеміз. Менен кейінгі кезекпен кіресің»,-дедім ширақтық танытып. Кезек күтіп тұрмыз. Кілең әйел. Мына бала менен кейін деп қоям. Жұрт адырая қарайды. Сұрастырсам, кабинетке кіру үшін жаялық керек екен. Ақша бердім де, өзіңе, сосын маған алып кел деп әлгі баланы жұмсап жібердім. Кабинетке кіргенде бірақ білдім ғой! Баланы есік алдына тастап зыттым. Содан оқу бітіргенше Қарақаттың бауырынан қашып жүрдім. Ауылда іш ауырса да, тіс ауырса да баратының бір дәрігер. Қайдан білейін, қыздар ғана кіретін кабинет болатынын. Сөйтіп есейгенім бар.