Әлемге әйгiлi Спaртaлықтaрдың рухы қaзaқтaрдa дa болғaн. Мысaлғa ежелгi Спaртaдa бaлaлaрды жетi жaсынaн соғысқa дaйындaп, қылышқa жaқын өскенiн қaлaғaн. Спaртaны қоршaйтын қaмaл сaлғызбaғaн. «Бiздiң қaмaл — бiздiң жaстaрымыздың қылышының ұшы» деген. Біз де ұлдарымызды екі жасынан атқа отырғызып, 7 жасынан садақ атқызып, 13 жасынан шайқасқа қатыстыратын болғанбыз. Нaғыз қaзaқ соғыстaғы бaтылдықты қaтты бaғaлaғaн.

Керектің бір қолданушысы жақын уақытта қандай фотоаппарат таңдасам екен деп бас қатырып жүр еді. Сонда суреттерім жүктелмей, мен оны кішірейтуді де білмеп едім. Бұл суреттер Никон Д5100 үлгісімен түсірілген. Тамашалай отырыңыздар. Суреттер өңделмеген, араңызда кәсіпқойлар болса, кемшіліктерін айтып, қалай түзеуге болатынын айта отырыңыздар.

Міне бүгін өмірімде бірінші рет өз ойымды интернет желісіне жазып отырмын. Осы 2-3 күн болды мен бір ай бұрын айырылскан қызды түсімде көріп жүрмін. Мен оны қатты жақсы көргенмін(Өмірімнен артық десем өтірік емес).Осыдан бір ай бұрын ол қыз ұзатылып кетті. Біздің қосылмауымызға көп нәрсе себеп болды. Оның есімі Жанар болатын. Жанармен соңғы рет оның ұзатылуына бір күн қалғанда жолықтым. Екеуміз кафеге барып шай іштік. Мен сол кезде мауқымды басып оның иісіне тойып алғым келген. Мен оның алдында жатып әңгімелесіп кеттік. Сол мезетте ол өз сезімін іс-әрекетімен білдірді. Ал мніе бүгін арадан бір айдан көп уақыт өтті. Мен оны ұмыту үшін көптеген қыздармен таныстым, бірақ түк шықпады онымнан. Ақйық ақын Мұқағали атамыздың «Шын ғашықпын» өлеңін оқысам сол есіме түседі. Ал енді түсіме оралайын. Кеше ол маған түсіме кірген еді. Түсімде ол мені іздеп жүр екен мен оқыған мектепте. Ал мен болсам одан қашып жүомін. Неге екенін өзімде түсінбедім.Ол болса сол жерде жүрген адамдардан мені сұрап жүрді. Ал бүгін және түсіме енді. Бұл түсте мамасы екеуін көрдім. Ол үйіне ажырасып қайтып келіп қалыпты. Сол жерде екеуміз біраз сөйлестік, ол маған күйеуін жамандап жатыр. Мен болсам түкке түсінбей тұрмын. Түсімде оны көргеніме қуанып тұрмын ба? Сосын оның мамасы келіп маған әңгіме айтып жатыр, сонда мен түсімде оны алам деп қуанып жүрмін.Ия ол күйеуден шығып келгендігіне қарамайаламын дедім түсімде.Егер бұл өңімде болғанда да мен солай айтар едім өйткені мен оны өте қатты жақсы көремін,өлердей ғашықпын. Бірақ бұл түстің маған неге көрініп жүргенін түсінбедім? Ол қиналып жүрме… Бірақ мен оны қатты сағындым. Мен алдыңғы түстерімде бір адамды күн бойы түсімде көрген емеспін. Достар егер менің жазған мәтініме сын айтпай, түсімді жорып беріңдерші. Менің бұл алғашқы жазған тақырыбым ғой, оғанда себебші сол баяғы ҒАШЫҚТЫҚ.

Ия ия… қуанып отырмын. Есерсоқ дерсіздер мүмкін. Бірақ шын қуанып отырмын.
Неге??
Осы жаңа ғана, осы қазір мына бір постсымақты көрдім, оқыдым пікірлеріне дейін.

Гастаны блогшыларға таныстырудың қажеті жоқ шығар. «Нұр Астана» газетінің кезекті санында оны оқырмандарымызға таныстырудың сәті түсті. Сұхбат төменде.

– Блогосфераға қалай келдің?
— Студенттік кезімде мұғалімдердің кеңесімен ағылшын тілінде күнделік жүргізетінмін. Кейде қазақша, кейде орысша жазып кетіп жүрдім. Сонау 2005-ші жылдары орыс блогосферасында күнделік жүргізе бастадым, онда өзімнің қалалық тіршілігімді, оқыған білгеніме көзқарастарымды жазып, жеке өмірімдегі өзгерістерімді баяндайтынмын. Бейтаныс адамдарға сыр ақтару оңай ғой. Оның үстіне орыс блогосферасы сол кездегі қазақ сайттарына қарағанда еркіндеу болатын. Қызықсыз, құнсыз сандырақ жазсаң, тезектен алып, қиға салып, тақияңды теріс кигізіп жіберетін (тап қазіргі Керекинфо сияқты). Ақыл сұрасаң барымен бөлісетін. Ал қазіргі қазақ блогосферасына әлдеқайда кешірек келдім. Бір кездері атышулы бейресми solai.de – сайты болатын. Оның мықты тұсы мейілінше либералды форумы болатын. Талай блогерлерге сынақ ортасы мен шынығу майданына арналған форум менің де содан кейінгі баяндау стиліме үлкен ықпалын тигізді.

Хабар-ошарсыз жоғалып кеткен 19 жасар Гүлсезім Бақытжанованың ата-анасы дәл осы сезімдерді кешіп жүрген күйі бар. Жоғалған қыздың соңғы хабары бойынша ол Атырау қаласында фотомодельдер байқауына қатысайын деп жатқан.

ZAZ Chance (Шанс) Қазақстан нарығында биыл пайда болды десе де болады.


алғашқы Daewoo Lanos

Жаңа «Chance» — бұрынғы «Daewoo Lanos». Машина сол корей көлігінің негізінде құрастырылып келеді. «Daewoo Lanos» 1997 жылы Женева автосалонында таныстырылды. Сол кезде көліккке С санаты (кіші ортаңғы санат) берілген.

Жақында Атырау қаласының бірқатар жастары «Болашақ бүгіннен басталады» тақырыбын негізге ала отырып, флешмоб жасаған болатын. Көрейік

Өзімнің жолы болғыштар қатарында емес екеніме тағы бір себеп болды бұл. Осыған дейін бірлі-жарым деп есептеп қарасам, жоспарлаған дуниең кері кетіп не кездесуге шакырған қыз аяқ асты ауырып қалып дегендей себептерді тек сәтсіздікке балап, ал «өмірдің барлық сатсіздіктері бақытсыздық емес» деп жігерлендіріп жіберген арқалы ағамыздың кешін қалай жоритынымды білмей дал болдым.
Таң атып, ұйқыдан оянысыммен бүгінгі күн осы уақытқа дейінгі күндердің ерекшесі болғалы тұр деп санап, кешті асыға күттім. Тіпті, футболға барайық деген достарыма ұлтшылдығым ұстап, ұлтжанды ағамыздың кешіне баратынымды кесіп айттым.
Асыққаным сонша күн екінтіден ауа киініп алып, шамнан аса қолыма құрбым сыйға тартқан кітапты құндылығын асырайын деген оймен қолға алып, ақын ағаның қолтаңбасын қалдырайын деп конгресс холлға тарттым.
Жолай тым ерте келе жатқам жоқпа деген ой келіп, жеткен соң ол күдігімнен арылдым. Себебі, кеш басталуына біржарым сағаттай уақыт болсада бірқауым ел зал есігінің алдына толып қалыпты. Сыртқа шығып артқы есікке қарай жүрдім. Ойым, сыртқа шығып тұрған ардақты ағаны көрсем елден бұрын естелік алайын деген тапқырлық болды. Сөйтсеем, бұл ағамыздың сылтауратып сыртқа шығатындай темекіден аулақ екені есіме түсіп, ойым есекдәмеге айналып, кері қайттым.
Кіреберістен залға қарай жүреберіп, ел ағасы жасындағы екі кісінің сөзін құлақ шалып қалды. О, тоба! Мына ағалар замандасының намысты жанып, қаныңды қоздыратын өлеңдерін жатқа айтып тұр өзара сөз кезегінде. Өзім сонша құрметтейтін ақын қолтаңба берерде бір ауыз шумақ келтіруімді сурай қалса сасып қалмайын деп, қолымдағы кітапты парақтай қоям. Бәрі орнында, ұялып қалмайды екем)
Содан қойш, жұрт есікті қағып тұрып басталатын уақыт таяған соң ашқаны сол, жұмақ есігі ашылғандай жанталаса жүріп ішке леп қойдық. Бос тұрған орындыққа жайғасып, қолайлы сәтке ыңғайлы болсын деп жан-жағымнан жол саралап отырдым
Өз ойыммен отырып байқамаппын, не айтып тұр өздері? Астапыралла! Реанимациясы нес?
Одан кейінгісі құлаққа кіріп- шығып соңына дейін отырдым. Елеңдеп отырдым, соңына дейін келіп қалар деген! Алаңдап отырдым, хәлі қалай екен?..

P.S. Мұқтар Шахановты кеш басталар алдында денсаулығы нашарлап ауруханаға алып кетіпті

Әлі есімде бастауыштан «босап» шығып, мектептің бел буынына қосылған тұста кішкентай қара-ала күшікке қолым жеткен-ді. Шыр айналып, зырылдауықша жүгіріп жүрген сол күшік аяқ асты ауырып, өледі-ау деп жатқан кезінде әжептеуір қиналғаным бар.