Джинсыдан қамал соқпасақ та...
Институтта оқығанда курстас қыз екеуіміз стипендия алған сайын джинсы сатып ала беруші едік. Бүр күні досымның үйіне барсам, мамасы «Джинсыдан қамал соғасыңдарма?»-деп ұрысып жатыр екен. Расымен де, сол джинсылар қытай қамалы сияқты үлкен болып үйіліп-үйіліп қалды. Сосын оларды ауылға апарып тастағам(ұсақтар киіп алады ғой қаланың модасы деп). Сол джинсыларымды жақында үйге барғанда көрдім. Әпкем жастықтар тігіп қойыпты. Бұған қолөнермен айналысатын қыздар «осыған бола пост жазып...» деп, таң қалмайтын шығар. Бірақ, сатып алуды ғана білетін мен үшін бұл қызық дүние. 

Әрі қарай





Бір кісі әйелі жуынып болғаннан кейін душқа кірейін деп жатқан кезде біреу есік қағыпты. Өзі баруға ерініп, әлгі кісі әйеліне «сен барып қарай салшы» деп өзі душқа кіріп кетіпті. Әйелі денесін сүлгімен орай салып, есікке жүгіріпті. Есікті ашса көршісі Боб екен. Мұны көрген Боб бірден: