Осы аптаның қайғылы жаңалықтарының бірі — әйгілі саудагер Істеп Жобыстың жұрт ойлағаннан бұрын Шиваға аттанып кетуі. Бірақ қайғылы болғанда, оның кімдерге қайғылы екенін атап өткен жүн. Ол эппл-мәдениет қалыптасып үлгірген БҚШ-қа, Батысқа қайғылы. Себебі қалтаға байланысты таңдау құқығы бар англ-саксондар қаптаған қытайлық Хуйайэйдің орнына тістелген алманың логосы бар электроника алуға қауқары болып, есі дұрыс еуропалық пен БҚШ азаматы АйПұтын, АйПадын тіпті екі-үш реттен ауыстырып үлгірген болатын.
Өздерін заманауи сезінгісі келетін Рашшн Пидерейшннің БАҚ-тары да өтірік-жылап сықтаған болды. Дегенмен, жартыбас
Әрі қарай
Сегіз бітіретін жыл. Гимназия-лицейлер жаңа ашылып, гүрлеп жатырған кез болатын. Бір күні апай (класс жетекші) бір бума листовка алып келді. Қазақ-Түрік лицейінің жарнамасы екен. Жазылымға қарағанда бір жыл тіл үйретіп алады екен. Үйге келіп, соған түспекші болдым. Барлық құжатты мектеп дайындап берді (табель қырт-сырттың көшірмелері). Емтиханға келіп, алғаш рет тест (ол кезде тест болмаған) тапсырдым. Еш қиын болмады, кешке нәтижесін қарауға келсек 80-нің 78-і дұрыс екен. Келесі күні жақсы балл жинағандарды шақырып жиналыс өткізді. Үйдегі активист әкем екеуміз. Жиналысқа әке-шешем бірге барды. Айналып келгенде әлгілер бір жыл бойы ағылшын мен түрік тілін үйрететін болды. Әрмен қарай сабақтар ағылшын және түрік тілінде болады демесі бар ма. Келген жеріміз сол болды. Мен дым түсінбеймін, әке-шешем үйге келгенше ұрсысып келді. Әкем маған -Оқисың ба?!- деп қояды арасында. Шешем -Бала не біледі?- дейді. Обшым түсініп отырсыздар, мен ол мектепке содан кейін бармадым.
