Сәшөг-ау, тіл маңмаңдары білеД, дыбыс үндестігі деген болдады, сол енді дәруішөлгендік диалектіге келтірілгендегісі ғой. (Сатыбалдының қырылдаған даусымен, елестетіп көр)

Сатеке брапессианал ретін айтжівеш. Осы әрәқты бичпакет лапшасымен закусывать еткен дұрыс па әлде бичпакет лапшасынынң сорпасымен запивать еткен дұрес па? Аршат (asaubota ) жеңістік бермеятыр, qisyq куә.

— Сәлеметсіз бе! Сізді Қазақтелеком орталықтандырылған жөндеу бюросы тыңдап тұр. Қазақ тілін таңдау үшін „1„ басыңыз немесе оператордың жауабын күтіңіз. Для выбора русского языка нажмите „2„ или дождитесь ответа оператора.
— „1„
— Здравствуйте, 13-й слушает Вас.
— Сәлеметсіз бе? Бізде мынадай мәселе болып тұр ед…
— Извините, я Вас переключю на другого оператора
…
Шешесс

Соңғы барғанда бір таксиде тиеліп кеатып, бір керекшіге -Зайып ал-деп, зайып ал болып едік қо. Сол зайып алып, — Осылар келсе, зайып ал- деп шақырмай қалған жоқ па? Алдекен дәл осы тіркесті тост сөйлегенде қолданам деп уәде берген болатын.

кезінде біраз коллекция болды Гаста айтқандай жетілу сатысының біраз баспалдағынан өтіппін.
Сағыз маркасын жинадым 5 класс шамасында, 7 класта темекі пачкасы мен пиво банкасы. 10-11 класта мамандығым бойынша неше түрлі кітаптар жинадым ескісі 1905 жылғы.
опшым бәрі қалды. Сол сарқыншақтан сәбет тиындары бар жалпы сомасы 32 рубль

Просты көп жерде кездесетін жағдай ғо, программа орнатып берсең программистсің, Сеть жүргізіп берсең программистсің, Сайт жасасаң да СМС жүйемен программистсің, Вордта шрифтісін қойып берген де программист Біздің аға буын қашан осы ИТ саласына көңіл бөледі екен. Сәпсем енд безнадежный, комп үйрену мүмкін емес болар десең, қалтафонының функционалын кейде біздер де бір қарағаннан түсіне алмай жатамыз, ал ол меңгерген.
Сонда дим да просты көңіл бөліп әр адамды өз мамандығы бойынша айту қиын болып түр ғо. Енд қарап отырсаң машина, кеме, ұшақ, тепловоз жүргізушілерін шөпір демейді.

Керемет жақсы үрдіс еді ғой. Қарап, оқып отырмыз.
5 класқа дейін порфель ұстадым. Жарықтық қысты күндері шана қызметін де атқара беретін еді. Сәбеттің сапалы өнімі болар. Кейін жоғарыдағы керемет үрдіс бізге жетпеді. Пакет-сакетке көшіп кеттік. Кітапты тек 10 ай үйде сақтау үшін алатынбыз. 6 дәптер 1 қалам, бүктелген пакет пополам и то ол да ышқырда. Сонымен 11 тамам болды.

Нақмет рақ, білім базымнан лақтырып тастадым:
DELETE FROM domain$allrecords WHERE «subjectname»="Қай жерімді көрсетейін?"
COMMITTRANSACTION IFFAILED: ROLLBACK

Қиялисыздар ғой. Біздің жайғдайда (мүмкін астанада басқалай болар, басқаларда бірдейге жуық) ол ЖЖМ шақыртқан науқасқа міндетті түрде барады, кемінде бір сағат өткен соң. Әйтпесе ұят. Ия, келіспеуіңіз орынды. вызовты сіздің көршіден шығып келе жатырған не жақын маңдағы бригада қабылдайды. Бұл заңдылық, бірақ шай ішіп келу парыз.
Әрине сіз қайталап 103ке соғасыз. „Жол апаты болған екен соған алдымен кетті„ деген жауап аласыз. Сіздің инсульт не инфаркт алып жатқаныңыз маңызды емес. Әрине сіз инсульт алғаныңызды бәлніске барғасын білесіз. Оған дейін балдардың не жолдасыңыздың көмегімен туалетке барып құсып, жата бересіз. Олар да қайдан білсін, қатты ауырғасын жүре алмай, сөйлей алмай жатыр деп ойлайды. Скорый келді. Дәрігер жоқ бригада да. Медбике, бірақ ол Фельдшер. Өнбірсет бітіргендей.
— Аха, жалобы? — Жағыңыздың қисайып, сөз кеткенімен хабар жоқ. -Мхм, Давление высокое, дибазол! Келесі медбике әзірлеп әуре.
Сіз тұрсыз үнсіз бақылап, -Доктор (халаттының бәрі доғдыр) не болыпты?
— Давление высокое, укол салдық,
— Құсып жатыр ғой?
— Ну, давление түссін, мүмкін панкреатит болар, енд тағертен коресіздер больница да орын жоқ. Сіз больницаға алуын талап етесіз.
Медбригада келісті. Қас қылғанда бесінші қабатта тұрасыз, ауырып жатқан адам денелі, 100 келі жоқ дегенде тартады. Айналғанда подъезд площадкасына сыймайтын (баспалдақ периласынан көтеріп айналдыру керек) жиналмалы носилка, фельдшер мен медбике келіншектер. Шөпір қайда? Машинада. Ол шөпір, ауырмақ түгіл өлват ол көтермид. Бір жағын балдармен ыңқылдап өзің, келісі жағын екі доғдыр келіншек. Абырой болғанда аударып алмай УАЗға жеттік. Ех, есігін ашып қарап тұр шөпір, тие сосын жабам деп. Ауру жатыр ортада өлікше, жарты денесі жансыз. Фельдшер алда, аурудың бас жағында сестра. Приемный покой. Панкреатит па? врачсынып сөйлеген санитардың даусы. Кәргіз былай, қалғының шық. Санитар- сол жердің патшасы. Сілкігенде сөліңді алады. Покойда гүбір әңгіме. Түсінгенім диагноз дұрыс емес.
-Біздің ауру емес. — кезекші дәрігердің әңгімесі.
-Енді кімдікі
-Біздікі емес деп тұрмын ғой, неврологияныкі
Облыстық бәлніске кеттік, скорыймен бармаса олар да алмайд, анау кетіп қалд. Басқа скорый шақырдық.
-Бізде дәрі жоқ! Ертеңге дейін құятын „Манит„ әкеліңдер.
Сағат таңғы үш. Аптек ізде.
======================================================
Общым осылай кете беред. Бұл ситуация. жолда пәлен кездессе түген кездессе деген бос әңгіме

менің тойым палаткада болд 90 жыл емес.

Замандастардың жазбаларын оқып отырып балалық шағым есіме түсіп отыр.
Бірінші класта елка деген не мейрам екенін білгенім жоқ, детсат- шал-кемпір болғасын болар. Бірақ киініп бардым.
Түн болып. Шешем каракөк матадан шапан тігіп берді, үстіне күмістен (шайдың қағазы) жұлдыздар жапсырып, басыма картоннан ай жасап (әрине оны да шай қағазымен орадық) кидім.
Екіншіде де осы костюм (киімдерді на вырос деп алатын, сол әдетпен тіксе керек) тек жұлдыздарды алып тастап, аяғыма әжемнің қара мәсін, басыма көршінің бұйра паригі мен құбыжық маскасын киіп, Шайтан болып бардым.
Үшіншіде ол костюм сыймай қалды, сондықтан улитка болдым. Басыма улиткаға келтіріп телпек тігіп берген, үстіме қайдан тапқанымды білмеймін, жасыл көйлек (неге жасыл?), арқама інім жатқан бесік көрпеге сұр матадан тыс тіктіріп (шешеме әрине), орап асынып алдым. Болды.
Төртте аю болдым, киім дүкенский болд бұл жолы.
ары қарай қызық болмады. тек қатынастым.

Жалпы сендей юзер қанды ішед дегенім, сендейлердің арқасында бір күндік нанымыз болса да адал болады дегенім ғой. Әйтпесе бар білетін блоктарды қойып, жүре береміз ғой. Тіпті десеңші, свет өшіп, кері жаған кезде (ондай да болады, кейде УПС мал боп кетед, суткілеп болмай қалғанда) серверлерді барып қосудан қалғанымыз рас, өздері свет жағанын біліп қосыла баред деген сияқты ғой. Ал мына приколың шымымен біздің мекемеде өтпейді. Біздерде сіздердікіндей юзерлердің өз компьютерлерінде орындары жоқ, әрине олар бар деп ойлайды, бірақ бәрі серверге сақталады, рабочии столдары да, ал сырттан келген файлдар (флешкадан болса да) міндетті түрде аудио, видео, орындалатын файлдарға тексеріледі, ия тек жұмыстың флешкалары стид жұмыста. Жақсысы мазаңды алмайд, кез келген компьютерге өз паролімен кірген адам өз жұмыс столында болады барлық өз файлдарын көреді. Сен де виндоусты кері орнату кезінде қиналмайсың, тлоық формат степ жібересің. Оны да барып стешең ше деп қойсам, оған жете қоймадым әлі. Желкем жібермей жүр MSI пакет степ алуға

Осымен Алдан деген жігітпен үшініші рет таныс болып отырмын. Бірде Ақтөбеде оқып жүргенде Атыраулық Жерұйық командасы бір кубокты ұтып (ұмытып қалдым не екенін), Алдандар әкім кубогын ұтып(керсінше болуы да мүмкін), бір кубоктан ішкеніміз бар.
Келесі танысқаным Астанға барғанда, -Мә, бәсе, қайдан көрдім десем- дестік. Үшінші осы жерде. Аршатқа мың алғыс. Жігіттердің шәй ішетін болып кеткені болмаса.
Бекжан жақсы бала.

сол түске дейінгі жетпіс, кейінгі дүзжетпіс пікірдің зардабын хостер.кз шегіп отырғанын жылап жазған хатын оқып бір түрлі болып, Аршатқа форвардтағам.
Бірақ сол жерма пікірдің салмағы, қазіргі дүздің салмағынан артық па деймін.

Студент қозғаушы күш, Жастар деген пәлен, түген деген жалынды сөздердің бәрі қыршыған әңгіме деп есептеймін.
Жастар, соның ішінде студенттер (әрине кешірерсіздер) мал секілді тобыр, бақташылары қалай айдаса солай жүретін.
Ия, студенттер айтуы мүмкін -Олай емес, біздің өз басымыз бар, өз қалауымыз бар, көзіміз ашық- деп, Біз де студент болдық, дәл осылай ойладық. Дегенмен күштері бойына тасыған не боларға білмей жүрген жастардың басын біріктіретін — авторитет. Жастар кімді авторитет санаса соның артынан ереді. Жастардың арасында өз авторитеттері болады, сыртта оның авторитеті болады деген сияқты ғой. Сондықтан студенттерді көтеру өте оңай, студенттерден қорқатынымыз да сол. Олар бас көзді білмейді, айдаған жаққа баса береді, оларға тосқауыл болып тоқтату да оңай шаруа емес.

Әр кім өз саласында профи болуы керек, ол мейлі сварщик болсын, механик болсын.
Мысалға мен мұғаліммін, жүрген жерімде мен мұғаліммін деп айта аламын. машинам бар, бірақ бұзылса жөндей алмаймын, арнайы маманға алып барамын. Ол кісі өз мамандығының иесі, профи сол салада. Мысалға деймін, машинамды авто электрикке диангостика жасату үшін 3000-5000 теңге ақша қажет, ал диагностика 15 минуттық шаруа. Сонда ол кісі күніне 3 машина қабылдаса менен көп табады екен. Оған институт дипломы қажет емес, ол коллежд бітірді ол өз ісінің маманы болды.

Неге біреуге ақы беріп ЖОО түсеміз, неге ақы беріп жұмысқа тұрамыз? Бәрібір ол қызметті істей алмайтын болса. Осыны түсіне алмаймын.

Ішіп ауырсаң, айтауір опытың болмасада бірдеңе қылып амалдыайсың ғой.
Ішпей ауырсаң, салқын тиген, жел қарысқан, инфекция, тіпті көз тиген. Ажырата алмай доғдырға барып жұргенің жұмыстан қалып.

-Әлө, қайдасың? (жұмыс тел соғып тұр)
-Жұмыстамын
-Нестеватсың?
-Жұмыстамын?
-Кеатқанда нан алып келш. (Кешке жігіттермен шығатыныңды біледі)
-Жай келем
***
-Әлө, қайдасың?
-Жігіттермен отырм
-Кім жігіттер?
-Өзіміздің жігіттер
-Кеатқанда сок алып келш
-Жақсы
***
-Қашан шығасың?
-Қаз шығамыз
***
-Нестеватсың?
-Болды шығайндеватырқ (мыняқта сатекең, „Қарындас, тағы қайталап жіберш„)
***
-Әлө, қашан шығасың?
-Қаз шығам
***сөйтіп біраз болып қалад

Ғылымда жүрген ғалымдар (нағыз ғалымдар, ондайлар бар) Викиге жазып отыратын уақыттары жоқ. Көбі қазақ тілді емес оның үстіне.
Ал викидегі сауатсыз аударманы оқығанша түпнұсқасын оқыған әлдеқайда ұтымды.

Болашақ уже наступил бауырым, и казахи его — проспали

дегенге келетін болсақ, біз әлі жүрміз алфавитпен алысып, әлі жүрміз тіл мәртебесін көтереміз деп.
Сол себепті тіліміз кенде келеді. Бізде әдеби тілден басқа тіл жоқ. Техникалық қазақ тілі дамыса, тізесі шыққан тіл мәселесі жойылар еді де, кем дегенде қазақстандықтар арасында тіліміздің титтей де болса авторитеті болар еді. Қазақша ғылым бар деп айта алар едік, балаларымыз ана тілінде оқысын деп көптеген еңбектерді қазақшалайтын едік. Кәсіп орындарда қазақ тілі болатын еді. Сол кезде тіліміз құрал болып, тіпті қазақша білмейтін адамды жұмыс жасатпай қойсаңыз да сиятын еді.
Ал қазіргі қазақша (ауызекі тілмен, әдебиетті санамағанда) тек аударма, сауатсыз аударма. Терминдерді осылай жоба деп қойып қалады, болды.