Алғашқы махаббатты аңсау
Кеше түнде керекке романтиковидиколарды көп салыпжіберіппін. Өйткені алғашқы махаббатымды аңсап, сезімге беріліп отыр едім. 8 наурыз, көктем, дәл осы уақытта болатын құбылыстар осыдан 5 жыл бұрын мені өмірдегі ең сұлу қызға сезімімді сездіруге әкеп соқтырды. Махаббат трассасында Авария болды…
Біздің ауылдың қызы емес. Көрші ауылдыкі болатын. Маңайдағы ауылдардың ішінде біздің школ ең авторитетный болғасын осында оқуға кепті. Менің бақытым да бақытсыздығым да сол кезден басталды. Біз балалармен перемена арасында өзіміз болып терезенің алдында болтоваттап тұратын әдетіміз. Бір кезде қарасам келе жатыр… Пенделердің арасындағы періште… Бір көргеннен ғашық болдым обшем.!♥
Содан кейін ұйқысыз түндер, махаббат туралы әндер басталды. Шын ғашықтар сүйгеніне сезімін сездіре алмайтыны рас екен, немесе ол менде ғана болды ма әйтеуір ұзақ уақыт ішқұса болып жүрдім. Көз алдымнан кетпесе екен деп тілейтінмін. Үйде жүрсем де, боқ төгуге барсам да, қой бағып жүрсем де бір жерден кезігіп қалатындай сезілетін. Асылымның ақша жүзін көру үшін Күнде таңертең мектепке баруға асығатын едім.
Не керек. Барайын десем бара алмай, тормозиттап біраз жүрдім. Мектепте праздниктер сайын дискотекалар болатын. Сондай сәттер жақындаған сайын «бітті осы жолы тошно барам, тангоға шақырам да айтам бәрін» деп дайындалып жүремін. Не айтатынымды, қалай айтатынымды, ойластырып қоясың. Бірақ дәл сол күн жеткенде жаңыбр жауып табиғат бүлінеді, баяу музыка қойылғанда бара жатып тоқтап қаласың, медлякқа барып заказ бересің де тағы бара жатып, енді жете бергенде көзі көзіңе түіп жанынан өте шығасың. Түк болмай қойды. Кім қалай түсінгісі келсе солай түсінсін, бастан өткен нәрсе ғой)))
2007 жылдың жаңа жылында, 14 ақпанында крах кеше бердім. Тіпті болмағасын сөзбен айта алмағанымды хат жеткізсін деп өлеңдетіп отырып жаздым. 8 наурыздың құрметіне дискотека болған күні тағы жаңбыр. Күн быт-шыт. Дискотеканың аяқталуын күтіп жүрдім(көбіне аяғында соңғы медляк қойылады). Соны пайдаланып әйтеуір тангыға шақырдым. Епті сол сәтті ойласам жүрегім дәл қазір сондағы күйді кешейін деп тұр
Сосын ары қарай сам по себе кетті. Яғни диско бітті, қызды үйіне шығарып салуға келісімін алдым. Аяқта боти, қолда екінші аяқ киім, үн түнсіз кетіп үйіне келген сәтте жазған хатымды «Мә оқи салшы деп» қолына ұстатып кетіп қалдым.
Ол қыздың жігіті болған жоқ. Бірақ көз тігіп жүргіндер көп болды. Мен мектепте қоғамдық белсендісі болсам да, мұндай сәттерде басқалардың белсенділігі артатыны белгілі. Бірақ ол бәріне отказ жасаумен тынатын. Соған қарағанда мен де оған ұнайтымыды іштей сезгіштеп жүретін едім. Бірақ жауап келді: мен идеал емеспін ғой,… біз екеміз жақсы таныс емеспіз… деген мазмұнда. Ответно өлең кетті. сөйтіп біраз хат атыстық.
Сөйтіп жүріп ақыры тек мамырдың 25-і ол менің қызым болды.
Біздің ауылдың қызы емес. Көрші ауылдыкі болатын. Маңайдағы ауылдардың ішінде біздің школ ең авторитетный болғасын осында оқуға кепті. Менің бақытым да бақытсыздығым да сол кезден басталды. Біз балалармен перемена арасында өзіміз болып терезенің алдында болтоваттап тұратын әдетіміз. Бір кезде қарасам келе жатыр… Пенделердің арасындағы періште… Бір көргеннен ғашық болдым обшем.!♥
Содан кейін ұйқысыз түндер, махаббат туралы әндер басталды. Шын ғашықтар сүйгеніне сезімін сездіре алмайтыны рас екен, немесе ол менде ғана болды ма әйтеуір ұзақ уақыт ішқұса болып жүрдім. Көз алдымнан кетпесе екен деп тілейтінмін. Үйде жүрсем де, боқ төгуге барсам да, қой бағып жүрсем де бір жерден кезігіп қалатындай сезілетін. Асылымның ақша жүзін көру үшін Күнде таңертең мектепке баруға асығатын едім.
Не керек. Барайын десем бара алмай, тормозиттап біраз жүрдім. Мектепте праздниктер сайын дискотекалар болатын. Сондай сәттер жақындаған сайын «бітті осы жолы тошно барам, тангоға шақырам да айтам бәрін» деп дайындалып жүремін. Не айтатынымды, қалай айтатынымды, ойластырып қоясың. Бірақ дәл сол күн жеткенде жаңыбр жауып табиғат бүлінеді, баяу музыка қойылғанда бара жатып тоқтап қаласың, медлякқа барып заказ бересің де тағы бара жатып, енді жете бергенде көзі көзіңе түіп жанынан өте шығасың. Түк болмай қойды. Кім қалай түсінгісі келсе солай түсінсін, бастан өткен нәрсе ғой)))
2007 жылдың жаңа жылында, 14 ақпанында крах кеше бердім. Тіпті болмағасын сөзбен айта алмағанымды хат жеткізсін деп өлеңдетіп отырып жаздым. 8 наурыздың құрметіне дискотека болған күні тағы жаңбыр. Күн быт-шыт. Дискотеканың аяқталуын күтіп жүрдім(көбіне аяғында соңғы медляк қойылады). Соны пайдаланып әйтеуір тангыға шақырдым. Епті сол сәтті ойласам жүрегім дәл қазір сондағы күйді кешейін деп тұр

Ол қыздың жігіті болған жоқ. Бірақ көз тігіп жүргіндер көп болды. Мен мектепте қоғамдық белсендісі болсам да, мұндай сәттерде басқалардың белсенділігі артатыны белгілі. Бірақ ол бәріне отказ жасаумен тынатын. Соған қарағанда мен де оған ұнайтымыды іштей сезгіштеп жүретін едім. Бірақ жауап келді: мен идеал емеспін ғой,… біз екеміз жақсы таныс емеспіз… деген мазмұнда. Ответно өлең кетті. сөйтіп біраз хат атыстық.
Сөйтіп жүріп ақыры тек мамырдың 25-і ол менің қызым болды.

Жүректі тербейді…
Мәңгілік бақ құсым,
Қоштасқым келмейді…
Сырттай ғашық болып, өзі сүйгенін медет қылатын жандар да бар.
Ешкім ешкімнің меншігі емес, бола алмайды да.
Тамшылаумен төзімім де таусылар.
«Шын ғашықтар қосылмайды» дейсің сен,
Шын сүюдің азабы да сол шығар.
Постучалась в дом, боль незваная,
Вот она любовь, окаянная…
Коротаем мы, ночи длинные,
Нелюбимые, с нелюбимыми…
Бұл жігіт әліге дейін «алғашқы махаббатым» деп таныстырады
Пы.Сы: Бұл оқиға дәл осы мерекенің қарсаңында орын алған әрі қазіргі уақытта сайтта сыйлықтың «саудасы» жүріп тұр ғой. Сол себепті сыйлық жасамас бұрын, сезімнің «салмағын өлшеу» ескерілсе екен