Влоггер болдым мінеки

Соңғы кезде мені профориентация мәселесі толғандырып жүр. Өмірде жар таңдаудан және мамандық таңдаудан қателеспеу керек деген сөздің жаны бар секілді. Өз ісіңнен кайф алып жұмыс жасау — ол да бір бақыт.

Осыдан он екі жыл бұрын армандаған журналистикадан бас тартып, «престижный» заңгер мамандығын игерем деп шештім. Қазірге дейін азды-көпті білім мен тәжірибе жинадым. Алайда, соңғы кезде бұрынғы арманым оянып, қайта-қайта қол бұлғап шақыруда.

Кезекті демалысымды өткізуге барған Жапонияның релакс атмосферасы әсер етті ме, еш алдын-ала жоспарсыз, қолыма телефонымды алып қызық үшін қысқа видео жасадым. Жасаған сайын процесс ұнап, сапардың соңына дейін видео түсірумен болдым. Нәтижесінде бір сағатқа созылған видео шықты. Бастысы, процесс кезінде байқағаным, видеоны түсіріп, оны монтаждап, әуен қосып, толық видео жасаудан рахаттандым, барлығы жеңіл, еш қиындықсыз өзімен өзі жасалғандай болды. Бұл рахаттану — өз бейнеңді жариялап, эгоңды қанағаттандырудан болған рахаттану емес, жай ғана сүйікті нәрсеңді жасаудан болған рахаттану болды.

Қазір «Мен өз сүйікті ісімді таптым, енді жұмысымды тастап, саламды өзгертем» десем артық айтқан болармын. Алайда, шамам келгенше, хобби ретінде өзіме ұнайтын нәрсемен айналысуды жалғастырғым келеді. Бұдан не шығарын уақыт көрсетер. Әзірге дайын болған видеолармен бөлісе отырайын, кім білген, біреуге болмаса, екеуге қызық болар ;)






Бұл серияның соңғы видеосын бұйырса жақын арада жариялаймын. Каналыма жазылсаңыз, оны жариялаған бойда көресіз. ;)
Әрі қарай

Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

Бұл постты оқып отырғандарыңыздың көпшілігі өзге елдердің тағамдарын қаладағы кафе, ресторандардан немесе фастфудтар арқылы таныдыңыз десем қателеспейтін шығармын. Бүгінгі күні әлемнің кез-келген елінің асханасының тағамдарын қарапайым фасфутарда да қолжетімді бағамен дәмін татып көруге болады.

Пицца, спагетти десе бірден ойымызға Италия, суши десе Жапония, грек салаты десе Грекия, ал дөнер десе Түркияны ойлаймыз. Ал шындығында қалай?


Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық


Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындықАҚШ
Сосa-Cola, хот-дог, гамбургер десе бірден Америка құрама штаттары ойымызға келеді. Бұл тағамдар бізге АҚШ-тан келген деген стереотип қалыптасқан. Ал шындығында хот-дог – Францияда, картошка-фри Бельгияда, гамбургер – Германияда дүниеге келген.

Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

ҮНДІСТАН
Үнділердің тағамы түрлі қызылды-жасыл көптеген дәмдеуіштермен жасалады деген стереотип бар. Ал шындығында ол олай емес екен. Үндістандықтар белгілі бір дәмдеуішті тек бір тағамға ғана арнап қолданады. Бізде біртүрлі үнді тағамын жеп қалсаңыз ол үнді асханасының жамандығы емес.



Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық
Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

ИТАЛИЯ
Италиялық спагетти мен фрикадельки бұл елдің өзіне қарағанда Америкада танымалдырақ. Италия асханасына тамыры терең сіңген пицца Италияда дүниеге келген деген стереотипке қарамастан, оның дүниеге келген жері Греция болып табылады. Ал танымал италиялық неке сорпасы – Испанияда ойлап табылған.

Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

ГРЕКИЯ
Аты танымал «Грек салаты» әлем бойынша түрлі құрамда дайындалғанымен, оны гректердің асханасынан таба алмайсыз. Сонымен қатар, грек жаңғағын біз Грекиядан деп ойлаймыз. Өйткені ол өзге елдерге Византия арқылы тарай бастаған. Алайда оның Отаны Азия саналады. Ежелгі грекиялық ғалым Теофраст оны парсы жаңғағы деп атаған.



Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық
Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

ТАИЛАНД
Таи тағамдары көбіне батыстықтарға икемделіп дайындалады. Ал шындығында ол тағамдар өз Отанында үндістандық тағамдарға қарағанда да ащы болады.

Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық

ТҮРКИЯ
Дөнер десе ең алдымен түрік елі еске түседі. Алайда оның дүниеге келген жері Берлин. Дөнерді ең алғаш рет 1971 жылы Берлинде тұратын Махмұт Айгүн есімді түрік азаматы жасаған.



Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындық


Блог - rakisheva: Танымал тағамдар: стереотиптер мен шындықЖАПОНИЯ
Бүгінгі күні әлем бойныша Жапонияның ең танымал ұлттық тағамы ретінде танымал сушидің дүниеге келген жері Қытай. Б.з.д 4 ғасырда қытайлықтар балықты ұзақ сақтау үшін оны тазалап, күрішке салып қояды екен. Алайда балықты жейтін кезде сыртындағы күрішті алып тастайтын болған. Дәл осы тәсілден дүниеге суши келген.



Ал сіз тағамдарға байланысты қандай стереотиптерді білесіз? :)

Фото сурет: Jonathan Icher

P.S. Стереотиптерді бұзу тақырыбында тағамдар туралы жазуыма жарты әлемді аралап келген құрбым Гүлмираның әңгімесі арқау болды.
Әрі қарай

Жалаңаш қыздар не ойнап отыр?

Мына суреттің авторы Лю И атты канадалық қытай суретші. 6 наурыз 2005 күні Нью Йорктегі бір көрмеге қойылған бұл сурет біраз дау-дамай және пікірталас тудырған екен. Суреттің аты «Пекин 2008».



Бұл сурет не туралы? Жауабы кат астында.
Әрі қарай

Көрген-білгендерім



Кітап: соңғы кезде тарихи кітаптар, фактімен жазылған оқиғалар желісі ұнайды. Мен ғана емес көп адамға болған оқиға желісімен жазылған кітаптар ұнайды. Бұл кітапты жай инет шарлап отырып тауып алып едім, қазір түк өкінбеймін, өте қызық, тегін көшіріп алуға болады. Якокканың балалық шағы, адамдар, жұмыс, қарым/қатынас, Форд компаниясы, Крайслер компаниясы, ораторлық мәдениет т.б басқа көп нәрсе айтады. Очм ұнады әр адам өзіне керегін алады. Айтпақшы тағы бір туындысы бар автордың, кітабы тегін мес кен инетте((((( сыйға тартып жіберсе алуға бармын)))) кітап алмасар адамдарға есік әр кез ашық менде))))

Кино: соңғы көрген Хочу как ты – әдеттегідей көзіңе жас үймелетіп, күлетін американдық топас туындының бірі. Секассс темасы тым көп, диалогтың 80 пайзы сол төңерегінде, сюжет желісі қызық әрине))) бастысы махаббат, қалғаны бола жатады, балалар+жұмыс+үй т.б. актерлік құрам мықты.

Сериал: Хюремм хатун уаййй крышам кеткен сериалдың бірі очм.))) ТВ жоқ қазір, сол үшін, шыдамда таусылып, қысқаша чепачем екенін инеттен оқып алдым)))) Сулейман патша+Гаремдегі хатундар+Хюреммнің сұмдықтары. Басында кеш басталсада қарап жүргем, шаршап келген адамға ауыр әрине. Түсімде Хюреммді көріп шошып кеттім ғо))))

Демалыс: БАО-ға бұрынан барғым келіп жүруші едім. Сәтін салып бардым. Керемет жер екен. БАО-дан ары, Обсерваторияға да соға кеттік, қызық екен. Былай баруға болады, контактісін алдық, тек кешке уақытта барады екен, қонақтарды қарсы алып, шығарып салуға болатын жағдайлар бар дейді.

К-РОР: Тууууу бұлар жайла айтсам таңды атыруға болар)))) өзіме бұл аптада Т-ara тобын аштым. Қыздарға крышам кетті, не деген сұмдық жандар)))) 5 қауымдастығыңды))))

Өнер: Уаййййй қыздар/балдар Б.Атабаевтің театрына бардым ғой. Керемет әсер берді. Мұндай өнерді бұрын соңды Алматтан көргем жоқ. Жаңашыл көз қарас, жас актерлер, қалыпты жағдайлар емес, ажь декорацияның өзі адамды тартып тұрады. Актерлері айтсайшы, қыздары да, балдарыда сұлу.

Кездесу: Жапониядан келген Жаннаның құрметіндегі кездесу)))) білмеймін содан кейн ақыл/кеңестеріңе әлде ойланып/толғанып жүрмін әсіресе Мадленнің ойлары керемет))) ой несін айтасыңдар ақылды болып кеткем ғо))) ажь сезіп жүрмін))))))
Әрі қарай

Q-pot Phone - қыздарға шоколад телефон

14 ақпан Махаббат күніне арнап, жапондық 2 компания бірігіп бір өнім шығарыпты. NTT Docomo деген телекоммуникация компаниясы және шоколад дизайнымен айналысатын Q-pot шоколадты телефон шығарыпты. Бір қарағанда шоколадтан аумайтын бұл телефонды әрине жеуге болмайды

Android 2.3. жүйесімен жұмыс істейтін бұл телефондар қазір 520 доллар бағамен сатылуда Жапонияда.
Әрі қарай

Тонки атты піл

1924 жылдың жазы. Жапонияға Индиядан кемемен пілдің кішкентай баласы әкелінді, жасы 8-де, аты Тонки. Уэно зоопаркында жұмыс істейтін Шинничи-сан Тонкиды қарсы алу үшін келді: «Тонки, танысқаныма қуаныштымын». Сол түні Тонкидің зоопарке түнеген алғашқы ті еді. Келесі күні таңертен Шинничи-сан «Қайырлы тан, Тонки!»- деді. Шинничи-сан Тонкиға түрлі трюктер үйретті. Шинничи-сан тұр десе, Тонки тұрады, сөйтіп ол оған банан береді. Шинничи-сан отыр десе, Тонки отырады, сөйтіп оған тағы да картоп береді. Тонки тағы да түрлі трюктерді тез үйреніп алды.
1925 жылдың көктемі. Зоопаркке кішкентай балалар көп келіп, Тонки оларға өнерін көрсетеді. «Кандай алғыр! Қандай ақылды!»-деп балалар Тонкиды да, оның өнерін де қатты ұнатады. Тонки да Шинничи-сан мен жапон балаларын қатты жақсы көреді.
1940 жылдың қысы. Өте суық қыс болды. Тонки аяғын ауыртып алды, сол себепті ешнәрсе ішіп-жемейді. Шинничи-сан дәрігерді шақыртты, ол Тонкидың аяғына дәрі еккісі келді. Бірақ ине Тонкидың қалың терісінен өте алмай қойды. Сөйтіп дәрігер басқа амалын таба алмай қайтып кетті. Шинничи-сан Тонкидың жарасына мұз басып, денесін көрпемен жапты. Сол түні Шинничи-сан Тонкидың қасында болды. Өте суық түн болғандықтан, Шинничи-сан ауырып қалды. Келесі күні Шинничи-санның бөлмесіне зоопарк бастығы келіп, оның ауырып қалғанын көреді. «Онда сіз мынаны жеңіз. Бұл денеге өте пайдалы»,-деп оған құрма береді. Сөйтіп Шинничи-сан құрманы көп сатып алып, оның шырынын жасап, Тонкиға да береді. Тонки шырынның бәрін қалдырмай ішіп қояды, Шинничи-сан қатты қуанады. Осыдан бері Тонки құрманың шырынын күнде-күнде ішіп, адамдарды түрлі жаңа трюктерімен көңілдерін көтеріп отырған екен.
1941 жылдың көктемі. Гүлдер өте әдемі болып гүлдеді. Тонкидың аяғы жазылды, ол Шинничи-санды онан әрмен қатты жақсы көріп кетті.
1941 жыл 8 желтоқсан, таңертен. Ауа райы өте суық. Зоопарктың барлық жұмысшылары газет оқып, радиодан жаңалық тыңдап отыр. Жапония Америкаға қарсы соғыс ашпақ деген хабар келеді.
1942 жылдың қысы. Зоопаркке көптеген әкелер балаларын ертіп келеді. Олар соғысқа кетер алдында балаларымен бірге уақыт өткізбек. Әкелері Тонкидың қасында тұрған балаларын фотоға түсіріп жатты.
1943 жылдың көктемі. Соғыс кезінде көптеген әкелер шайқаста қайтыс болды. Бір күні әкесіз
қалған балаларға хат келеді. «Сәуірдің үші күні зоопаркке келіңіздер!»-деп жазылған. Балалар хатты оқып, сәуірдің төрті 400-ге жуық бала зоопаркке келді. Балалар Тонкидың үстіне мініп, «Қандай биік! Қандай үлкен!»-деп қатты шаттанады. Зоопарк бастығы да, Шинничи-сан да, Тонки да қатты қуанады.
1943 жылдың жазы. Зоопаркке Токиодан адамдар келіп «Үлкен жануарлардың барлығын өлтіріңіз!»-дейді. «Аа? Неліктен?»-деген сұраққа «Американың ұшақтары қала үстіне бомба тастамақшы. Зоопарктың үстіне де бомба түсуі мүмкін. Арыстан, жолбарыс сиқты жануарлар сыртқа шығып кетуі мүмкін. Өте қауіпті»,-дейді олар. Зоопарк басшысы «Түсіндім»,-дейді. Сонда Шинничи-сан: «Тонкиды да өлтіру керек па?»-деп бастықтан сұрайды. «Біз бұны істеуге мәжбүрміз»,-деп ол жауап береді. Шинничи-сан да, басқа жұмысшылар да айтарға сөз таппайды. Жұмысшылар жануарлардың тамағына у салады, сөйтіп арыстан да, жолбарыс та өліп қалады. Барлығы жабыраңқы көңіл күйде.
Келесі кезек Тонкидың кезегі. Шинничи-сан Тонкидың сүйсініп жейтін картобына у салып береді, «Тонки, кешірші»,-дейді. Тонки картопты көріп жемейді. Оларды мұрнымен теріп алып Шинничи-санға лақтыра береді. Шинничи-сан оған картопты берсе, ол қайтадан лақтырып тастайды. Тонки уланған картопты жемей қояды.
Токионың адамдары қайта келіп Тонкиды көреді. «Тезірек өлтіріңдер!»-деп бұйырады. Зоопарк жұмысшылары қиын жағдайда қалып қалды. Піл — өте ақылды жануар, ол тамақта у барын түсініп қойды. Сол себепті Шинничи-сан тамыздың 20-сынан бастап Тонкиға тамақ бермей қояды. Тонки қатты қарны ашып, түрлі өнерін, трюктер көрсете бастайды. Бірақ оған ешкім тамақ бермейді.
1943 жылдың күзі қыркүйектің 23-і. Сол күні Шинничи-сан Тонки тұрған жерге келеді. Тонки оны көре сала тамақ сұрап түрлі трюктер көрсете бастайды. Шинничи-сан Тонкидың көздерінің өте қайғылы екенін көреді. Тонки қоймай тағы да өнерін көрсетеді. «Кешір, Тонки....» Тонки жерге құлап қалады, енді ол ешқашан орнынан тұрмайды. Қыркүйектің жиырма үші күні түнде сағат екіден қырық екі минут кеткенде 27 жасқа жеткен Тонки өліп қалады.
1945 жылдың жазы. Өте ыстық жаз еді. Тамыздың 15-інде Жапония соғыста жеңіліс тапты.
Аударған: 2 курс студенті Іңкәр
Әрі қарай

Жапония гүлдері

Сәлем, Әлем!
Тақырыпқа қарап «Күншығыс елінің флорасын теріп кеткен болды» деп ойлап қалмаңыз, бірақ АйжанТабынның ізімен ол елдің де гүлдеріне назар аударайық!
Жолай бір гүлдер дүкеніне соққанымызда мына құмыралар ерекше әсер етті, бізде бұлай үйіп қоймайтын сияқты
Әрі қарай

Жапония күнделігінен: Сапар соңында Ноко аралы



Мынау — балмұздақ! @satibaldi "Қайтем, нақ!" деуі мүмкін, бірақ сіз дәмін көрмеген боларсыз, бал! Ал дайындалу жолы? — сырты кәдімгі блинымен қапталған, оны сатушы көзіңше дайындайды, ең бастысы арнайы каталогтан және витринадағы суреттерден қалағаныңды меңзесең болды, ол лезде ожауымен арнайы қамырды жалпақ пешке құйып, жұлынбаған, жыртылмаған әп-әсем блиныды дайындап шығып, дайын өнімді қолыңа ұстатады.
Әрі қарай

Жапония күнделігінен: Гловер Гарден есігі біз үшін ашық

Өткен постта мысықтар туралы сөзге тиек еткен едім, солармен жақынырақ осы Гловер Гарденның кіре-берісінде қайта кездестік
Нагасаки Бейбітшілік Паркінен шыға бере күн ысып кетіп, осы баққа тез жету болды ойымызда.
Айтпақшы, мәліш құйрық мысықтар туралы да комментте біраз жазба болып еді, оны @Altygradus өз блогында жеке постпен жарияламақшы екен, сол себепті мен ол тақырыптан тысқары кетем.
Қош, сонымен бақ алдындамыз.
Әрі қарай

Жапония күнделігінен: Нагасаки Бейбітшілік паркі

Nagasaki Peace Park Жапонияның Нагасаки қаласында орналасқан, Екінші Дүниежүзілік Соғыс кезінде 1945 жылдың 9-тамызында қалада болған атом бомбасының жарылысына ескерткіш ретінде ашылған.

Тарихы
Парк 1955 жылы жарылыстың эпицентріне жақын жерден салынған, Ураками шіркеуінің қалдықтарын әлі де көруге болады. Бұл шіркеу кезінде Шығыс Азияда ең үлкен шіркеу болып саналған екен. Парктің солтүстік шетінде Нагасаки префектурасының мүсіншісі Seibou Kitamura жасаған биіктігі 10 метр Бейбітшілік Статуясы орналасқан.
Әрі қарай

Жапония күнделігінен: "Көзілдірік-көпір" немесе Нагасаки кеші

Көктемдегі Жапонияға саяхатымның осы Керектегі ақырғы нүктесі қойылар күн жақын екенін қуана хабарлай келе, соңғы үш жазбамның алғашқысын ұсынбақпын (былайша айтқанда «начало конца»).
Осының алдында Керек жабылып қалып, жазуларымыз жетімсіреп, кішкене тоқырау болып еді, міне оның да орны толып, сіздермен тағы бір рет өткенге саяхат жасағанды жөн көрдім.
Нагасакиде көп бола бермегендіктен, ондағы бос уақытты мүмкіндігінше қала аралауға жұмсадық, кезекті сенбінің бір кешінде Жанна мені осы «Көзілдірік-көпірге» алып келді, суреттер легі:
Әрі қарай

Жапония күнделігінен: Шимабарадағы кешкі ас

Кешке жақын Шимабарадағы қонақ үйге де келдік. Өзін Омар айтпақшы, сол «Заря Востокадағыдай» көшелермен жүріп отырып, бірнеше үлкен-үлкен офистар қасынан тауып алдық.
Біз келгенде ымырт болатын, жол көрсетуші жүктерімізді бөлмеге орналастыруға
Әрі қарай