Арнайы Үздік кино сыншысы үшін…


Кейбір фильмдер болады, Онда фильм барысында небір жерлер, қалалар, керек десең бірнеше елдерде түсірілсе де адамның санасына жатталып қала алмайтын, қорытылуы қиын, біткенде сенде сол көрілген сюжет ұзамай-ақ өшіп қалатын, керек десең көруге кеткен уақыт үшін біржерің ашитын…
Ал енді тағы бір фильмдер болады, ол кино барысында бір ғана жерде пәлен жағдай, құбылыс, сезім, үміт, оның үзілуі бәрі орнын табады, біткеннен кейін ұзақ ойыңда сақталады. Достарыңа көруді рекомендеп те қоясың сөз арасында. Мысалыға, «Тірідей көмілген»-«Погребенный заживо» киносын алуға болады. Мағынасы бар, көру барысында неше түрлі сезімде боласың, соңын асыға күтесің, көргеніңе өкінбейсің…

Сол сияқты мағынасы жағынан да, түсірілу барысынан да, онда жүргізілген пікірсайыстар мен диалогтар сені жай фильм қарап отырғандай емес, сол пікірсайысқа қатысып отырғандай ана кінәсіз баланың өмірі сенің қолыңда тұрғандай күй кешіретін сезімде қалдыратын «12» фильмін атап көрсетер едім.… Көрдім, өкінбедім, ұнаттым. Сіздерге де ұнайды, көріп, көргендеріне өкінбейді деген үміттемін. Бәлкім, көрмеген адам да қалмаған шығар өзі?! Мейлі…

ПЫСЫ: негізі «12» фильмін ұсынып тұрмын, ал анау «Тірідей көмілген» мысал ретінде қолданылған, типа көрнекілік)))