Малефисента: қанаты барлар түсінеді
Екі адамның бірі сапалы, әрі күшті фильмді ажырата алмайды.
Қанаты барлар түсінеді. Қанаты бар дегенде өзінің ерекшелігі бар екенін түсінетін адамдарды айтып жатырмын. Елестетіп көріңіздерші, сені индивидуал қылатын нәрседен айырылып қалдың. Әрбір адам индивидуал деуге болады, бірақ сонда да… Егерде жәй адамды алсақ, оның екі аяғы немесе екі қолын жұлып алсақ… Жарайды, фильмде әйел-пері, одан басқа ешкімде сондай қанат жоқ, сондықтан біз еркекті алайық, оның жыныстық мүшесін жұлып алайық (әрине мені кешіріңіз, бірақ мен Малефисентаның жағдайын соншалықты қиын көремін), оның өмірлік мәні жоғалатыны анық. Сондықтан, Малефисентаның орнында болсақ, біз жылауға мәжбүр боламыз. Мен осы фильмді үш рет көріп, үш ретте де жылап шықтым. Бұл фильм негізі – ертегі. Білуімше, ертегі – жарқын болашаққа үміт беретін әңгіме. Ал бұл фильм – сол үмітті үзіп тастап көрерменді жылататын фильм. Жәй ертегі болса да, оның түбі бар. Енді осы түбінде бір адамның шынайы оқиғасы жатыр. Әрине, ешкім ұшқан жоқ, ешкім махаббаттан қайғырып мыстанға айналған жоқ. Бірақ түбінде адамның тәжірибесінің қорытындысы жатыр.
Шарль Перро өзінің кешірімсіз қателігіне ренжіген әйелін, оның бетпақ болып кеткен түрін Малефисента арқылы көрсеткісі келген сияқты. Оны біз білмейміз. Бірақ, сол пері қараптан қарап мыстан болып кеткен жоқ. Ертегінің оригиналы, әрине, періні бірден мыстан қылып көрсетеді. Сондықтан да «Малефисента» фильмі бізге әр нәрсені басқа ракурстан көруге, әр жағдайдың түбін, себебін біліп алып, қорытынды шығаруға мүмкіндік беріп жатыр: бірден анау жаман, мынау жаман дей бермей.
Фильм басында үмітіңізді қайшымен қырқып тастаса да, соңында бізге кішкене ғана иненің тесігін жарып шыққан жарық сыйлайды. Ал енді осы Малефисентаның образындағы Анджелина Джолиге әнгіме жоқ! Базар жоқ! Бис! Бииииис!!! Әрине енді фильмнің сапасы осы образды дәл тапқан режиссер – Роберт Стромбергтің арқасы. Көрмеген адамдарды мен бар болмыссымен аяймын.
«Естеріңде болсын! Осы фильмді көрмесеңдер біржола мәңгілік ұйқыға кетесіңдер! Менің қарғысым бұлжымас әрі мәңгілік!» ©
Әрі қарай
Қанаты барлар түсінеді. Қанаты бар дегенде өзінің ерекшелігі бар екенін түсінетін адамдарды айтып жатырмын. Елестетіп көріңіздерші, сені индивидуал қылатын нәрседен айырылып қалдың. Әрбір адам индивидуал деуге болады, бірақ сонда да… Егерде жәй адамды алсақ, оның екі аяғы немесе екі қолын жұлып алсақ… Жарайды, фильмде әйел-пері, одан басқа ешкімде сондай қанат жоқ, сондықтан біз еркекті алайық, оның жыныстық мүшесін жұлып алайық (әрине мені кешіріңіз, бірақ мен Малефисентаның жағдайын соншалықты қиын көремін), оның өмірлік мәні жоғалатыны анық. Сондықтан, Малефисентаның орнында болсақ, біз жылауға мәжбүр боламыз. Мен осы фильмді үш рет көріп, үш ретте де жылап шықтым. Бұл фильм негізі – ертегі. Білуімше, ертегі – жарқын болашаққа үміт беретін әңгіме. Ал бұл фильм – сол үмітті үзіп тастап көрерменді жылататын фильм. Жәй ертегі болса да, оның түбі бар. Енді осы түбінде бір адамның шынайы оқиғасы жатыр. Әрине, ешкім ұшқан жоқ, ешкім махаббаттан қайғырып мыстанға айналған жоқ. Бірақ түбінде адамның тәжірибесінің қорытындысы жатыр.
Шарль Перро өзінің кешірімсіз қателігіне ренжіген әйелін, оның бетпақ болып кеткен түрін Малефисента арқылы көрсеткісі келген сияқты. Оны біз білмейміз. Бірақ, сол пері қараптан қарап мыстан болып кеткен жоқ. Ертегінің оригиналы, әрине, періні бірден мыстан қылып көрсетеді. Сондықтан да «Малефисента» фильмі бізге әр нәрсені басқа ракурстан көруге, әр жағдайдың түбін, себебін біліп алып, қорытынды шығаруға мүмкіндік беріп жатыр: бірден анау жаман, мынау жаман дей бермей.
Фильм басында үмітіңізді қайшымен қырқып тастаса да, соңында бізге кішкене ғана иненің тесігін жарып шыққан жарық сыйлайды. Ал енді осы Малефисентаның образындағы Анджелина Джолиге әнгіме жоқ! Базар жоқ! Бис! Бииииис!!! Әрине енді фильмнің сапасы осы образды дәл тапқан режиссер – Роберт Стромбергтің арқасы. Көрмеген адамдарды мен бар болмыссымен аяймын.
«Естеріңде болсын! Осы фильмді көрмесеңдер біржола мәңгілік ұйқыға кетесіңдер! Менің қарғысым бұлжымас әрі мәңгілік!» ©